Ukraina jest w ciągłej drodze do wolności. Ale czy najgorsze ma już za sobą?
Ukraina uwolniła się spod skrzydeł radzieckich dopiero w 1991 roku. Data o tyle symboliczna i ważna, iż upamiętniająca rozpad Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. I mimo, że przestała być socjalistyczna republiką, to jednak jeszcze przed bardzo długi czas była pod wpływem Rosji. Przejawem odcięcia się od dyktatury Kremla była w ostatnim czasie Pomarańczowa Rewolucja. Ukraińska historia, to historia głodu. W wyniku stalinowskiej reformy rolnictwa w latach 1932-1933 wymarło tam aż 10 milionów ludzi. Kto w tym czasie został złapany chociażby na kradzieży garstki zboża z pola, zostawał skazany na śmierć. Wyrok był nieodwracalny i o amnestii nie mogło być mowy. Innym bardzo tragicznym w skutkach wydarzeniem na Ukrainie był wybuch w Czarnobylu. W jego wyniku około 8% powierzchni kraju zostało skażone. Spowodowało to śmierć wielu istnień i do dziś ma pośredni wpływ na długość życia mieszających tam ludzi. Były także i taki sytuacje, które różniły nasze kraje. Najlepszym tego dowodem była bitwa polsko-ukraińska w 1918 roku.
Florencja Północy
Lwów to miasto będące największą atrakcją turystyczną współczesnej Ukrainy.
Florencja Północy, bo tak nazywany jest inaczej Lwów, który powstał w XIII wieku. Początkowo był to warowny gród, jednak z czasem i stopniowo przerodził się w jeden z największych ośrodków naukowych i kulturalnych Polski. Jak mówi historia, Lwów był zawsze wierny i oddany sprawom polskim. Był ostoją polskości pod każdym względem. Najcenniejsze zabytki tego miasta to katedra z XV wieku, cerkiew św. Jura z XVIII wieku oraz wiele innych zabytków architektury chrześcijańskiej. Wart uwagi jest Cmentarz Łyczakowski i Cmentarz Orląt Lwowskich, ruiny Zamku Kazimierz Wielkiego, który powstał w XIV wieku. Należy dodać, że Lwów jest miastem wielkiej i barwnej historii. Mieszkało i pracowało w nim wielu polskich artystów, pisarzy, żołnierzy. Mimo, że miasto stanowi część administracyjną Ukrainy, to nadal czuć w nim polskość, czuć ten wielki patriotyzm. Nie umniejszając innym miastom Ukrainy, łącznie ze stolicom, trzeba przyznać, że jest to miejsce szczególne i bardzo doświadczone przez historię dwudziestego wieku.
Organizacje polonijne
Gdzie dużo Polaków, nie może także zabraknąć organizacji krzewiących polską kulturę i broniących interesów mniejszości polskiej.
Największą organizacją krzewiącą polską kulturę i tradycje jest Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej. Działalność Towarzystwa opiera się głównie na organizowaniu koncertów, wycieczek, spotkań autorskich i wielu innych przedsięwzięć mających na celu szerzenie i propagowanie polskiej kultury wśród mieszkających na Ukrainie Polaków. Jak pokazał przeprowadzony w 2001 roku spis powszechny na Ukrainie, żyje tam 144 000 Polaków, a przynajmniej osób nazywającymi się Polakami. Trzeba podkreślić, że co piąty mieszkaniec Lwowa, to Polak. We Lwowie działa także Polski Teatr Ludowy założony w 1957 roku. Sztuki wystawiają tam artyści polscy, ukraińscy i rosyjscy. Dialog sąsiadów naznaczonych piętnem II Wojny Światowej jest możliwy i jak się okazuje w wielu przypadkach ma on przebieg w duchu wielkiej serdeczności. Póki co, tylko politycy i historycy nie mogą się dogadać. Jak pisał kiedyś ksiądz Twardowski, są trzy rodzaje prawdy: święta, też prawda i „gówno” prawda. Ciekawe tylko, kto wyznaje ten ostatni rodzaj prawdy?
Ukraina jest w ciągłej drodze do wolności. Ale czy najgorsze ma już za sobą?
Ukraina uwolniła się spod skrzydeł radzieckich dopiero w 1991 roku. Data o tyle symboliczna i ważna, iż upamiętniająca rozpad Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. I mimo, że przestała być socjalistyczna republiką, to jednak jeszcze przed bardzo długi czas była pod wpływem Rosji. Przejawem odcięcia się od dyktatury Kremla była w ostatnim czasie Pomarańczowa Rewolucja. Ukraińska historia, to historia głodu. W wyniku stalinowskiej reformy rolnictwa w latach 1932-1933 wymarło tam aż 10 milionów ludzi. Kto w tym czasie został złapany chociażby na kradzieży garstki zboża z pola, zostawał skazany na śmierć. Wyrok był nieodwracalny i o amnestii nie mogło być mowy. Innym bardzo tragicznym w skutkach wydarzeniem na Ukrainie był wybuch w Czarnobylu. W jego wyniku około 8% powierzchni kraju zostało skażone. Spowodowało to śmierć wielu istnień i do dziś ma pośredni wpływ na długość życia mieszających tam ludzi. Były także i taki sytuacje, które różniły nasze kraje. Najlepszym tego dowodem była bitwa polsko-ukraińska w 1918 roku.
Florencja Północy
Lwów to miasto będące największą atrakcją turystyczną współczesnej Ukrainy.
Florencja Północy, bo tak nazywany jest inaczej Lwów, który powstał w XIII wieku. Początkowo był to warowny gród, jednak z czasem i stopniowo przerodził się w jeden z największych ośrodków naukowych i kulturalnych Polski. Jak mówi historia, Lwów był zawsze wierny i oddany sprawom polskim. Był ostoją polskości pod każdym względem. Najcenniejsze zabytki tego miasta to katedra z XV wieku, cerkiew św. Jura z XVIII wieku oraz wiele innych zabytków architektury chrześcijańskiej. Wart uwagi jest Cmentarz Łyczakowski i Cmentarz Orląt Lwowskich, ruiny Zamku Kazimierz Wielkiego, który powstał w XIV wieku. Należy dodać, że Lwów jest miastem wielkiej i barwnej historii. Mieszkało i pracowało w nim wielu polskich artystów, pisarzy, żołnierzy. Mimo, że miasto stanowi część administracyjną Ukrainy, to nadal czuć w nim polskość, czuć ten wielki patriotyzm. Nie umniejszając innym miastom Ukrainy, łącznie ze stolicom, trzeba przyznać, że jest to miejsce szczególne i bardzo doświadczone przez historię dwudziestego wieku.
Organizacje polonijne
Gdzie dużo Polaków, nie może także zabraknąć organizacji krzewiących polską kulturę i broniących interesów mniejszości polskiej.
Największą organizacją krzewiącą polską kulturę i tradycje jest Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej. Działalność Towarzystwa opiera się głównie na organizowaniu koncertów, wycieczek, spotkań autorskich i wielu innych przedsięwzięć mających na celu szerzenie i propagowanie polskiej kultury wśród mieszkających na Ukrainie Polaków. Jak pokazał przeprowadzony w 2001 roku spis powszechny na Ukrainie, żyje tam 144 000 Polaków, a przynajmniej osób nazywającymi się Polakami. Trzeba podkreślić, że co piąty mieszkaniec Lwowa, to Polak. We Lwowie działa także Polski Teatr Ludowy założony w 1957 roku. Sztuki wystawiają tam artyści polscy, ukraińscy i rosyjscy. Dialog sąsiadów naznaczonych piętnem II Wojny Światowej jest możliwy i jak się okazuje w wielu przypadkach ma on przebieg w duchu wielkiej serdeczności. Póki co, tylko politycy i historycy nie mogą się dogadać. Jak pisał kiedyś ksiądz Twardowski, są trzy rodzaje prawdy: święta, też prawda i „gówno” prawda. Ciekawe tylko, kto wyznaje ten ostatni rodzaj prawdy?